
انگلیسی با لهجه بریتانیایی و آمریکایی (بریتیش و امریکن)

مردم کشورهای مختلف زبان انگلیسی را با لهجهها و ویژگیهای زبانی متفاوت صحبت میکنند. به همین دلیل، زبان انگلیسی که در کشورهای گوناگون میشنویم، همیشه کاملاً یکسان نیست. برای مثال، وقتی فردی هندی به زبان انگلیسی صحبت میکند، ممکن است تلفظ برخی صداها، آهنگ جملهها و حتی بعضی از واژههای او تحت تأثیر زبان مادریاش باشد. به این ترتیب، انگلیسی او ویژگیهایی دارد که آن را از انگلیسی یک فرد آمریکایی، بریتانیایی، استرالیایی یا نیجریهای متمایز میکند. این تفاوتها طبیعی هستند.
انگلیسی در جهان؛ زبانی با تنوع فراوان
انگلیسی دیگر فقط متعلق به کشور انگلستان یا آمریکا نیست. این زبان در کشورهای بسیاری بهعنوان زبان رسمی، زبان دوم یا زبان ارتباطات بینالمللی استفاده میشود. به همین دلیل، گونههای مختلفی از انگلیسی در جهان شکل گرفتهاند مانند:
- انگلیسی هندی؛
- انگلیسی استرالیایی؛
- انگلیسی کانادایی؛
- انگلیسی نیجریهای؛
- انگلیسی آفریقای جنوبی؛
- انگلیسی ایرلندی؛
- انگلیسی نیوزیلندی.
هرکدام از این گونهها ممکن است در تلفظ، آهنگ گفتار، واژگان و گاهی دستور زبان تفاوتهایی با دیگری داشته باشند. بااینحال، گویندگان بسیاری از این گونهها میتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؛ زیرا ساختار اصلی زبان انگلیسی در همهی آنها مشترک است.
دو گونهی معیار و رایج در آموزش زبان
با وجود تنوع گستردهی زبان انگلیسی در جهان، در بیشتر کتابهای آموزشی، دورههای زبان و آزمونهای بینالمللی، زبانآموزان معمولاً با دو گونهی معیار و پرکاربرد بیشتر روبهرو میشوند:
انگلیسی بریتانیایی British English (BrE)
انگلیسی آمریکایی American English (AmE)
هرکدام شامل لهجهها و گونههای مختلفی هستند. منظور از این دو عنوان، بیشتر دو الگوی معیار و رایج برای آموزش، نوشتار، تلفظ و واژگان است. انگلیسی بریتانیایی در بسیاری از کشورهای اروپایی رایج است. انگلیسی آمریکایی نیز به دلیل تأثیر گستردهی سینما، تلویزیون، موسیقی، فناوری و اینترنت، در سراسر جهان بسیار شنیده و استفاده میشود
تفاوت انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی چیست؟
این دو گونهی انگلیسی تفاوتهایی در تلفظ، واژگان و املا دارند؛ اما گویندگان آنها معمولاً میتوانند صحبتهای یکدیگر را متوجه شوند.
۱. تفاوت در تلفظ
یکی از تفاوتهای شناختهشده، نحوهی تلفظ صدای حرف r است. در بسیاری از لهجههای بریتانیایی، صدای r در پایان کلماتی مانند car یا teacher بهوضوح تلفظ نمیشود؛ اما در انگلیسی آمریکایی معمولاً این صدا شنیده میشود.
همچنین تلفظ برخی واژهها در این دو گونه متفاوت است. برای نمونه:
water tomato schedule advertisement
۲. تفاوت در واژگان
گاهی یک مفهوم در انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی با دو واژهی متفاوت بیان میشود:

شناخت این واژهها به زبانآموز کمک میکند هنگام تماشای فیلم، گوش دادن به پادکست یا صحبت با افراد کشورهای مختلف، دچار سردرگمی نشود.
۳. تفاوت در املاء
در بعضی از کلمات، املای بریتانیایی و آمریکایی با هم فرق دارد:

هر دو شکل درست هستند؛ اما مهم است که زبانآموز در یک متن، تا حد امکان از یک الگوی املایی بهصورت منسجم استفاده کند.
زبانآموز باید با کدام لهجه صحبت کند؟
زبانآموزان در هنگام یادگیری و صحبت کردن بهتر است یک الگوی مشخص را بهعنوان الگوی اصلی تلفظ و گفتار خود انتخاب کنند. برای مثال، میتوانند تلفظ بریتانیایی یا آمریکایی را الگوی اصلی خود قرار دهند و بر اساس همان الگو، تلفظ واژهها و آهنگ جملهها را تمرین کنند. این انتخاب به معنای آن نیست که زبانآموز باید همیشه کاملاً شبیه یک فرد بریتانیایی یا آمریکایی صحبت کند. هدف اصلی، داشتن گفتاری واضح، قابلفهم و منسجم است.
انتخاب یک الگوی اصلی مزایای مهمی دارد:
- تلفظ زبانآموز منسجمتر میشود؛
- هنگام یادگیری صداها و کلمات دچار سردرگمی کمتری میشود؛
- اعتمادبهنفس او در مکالمه افزایش پیدا میکند؛
- یادگیری و اصلاح اشتباهات تلفظی آسانتر میشود.
چرا باید با لهجهی دوم هم آشنا باشیم؟
در کنار انتخاب یک الگوی اصلی برای صحبت کردن، زبانآموز باید با لهجهی دیگر نیز آشنایی داشته باشد. دلیل آن این است که در دنیای واقعی، همیشه با افرادی روبهرو نمیشویم که دقیقاً مانند ما صحبت کنند.
ممکن است یک زبانآموز:
با یک فرد آمریکایی در محیط کاری صحبت کند؛
به یک پادکست بریتانیایی گوش دهد؛
فیلمی با لهجهی استرالیایی تماشا کند؛
در سفر با فردی هندی یا آفریقایی به زبان انگلیسی ارتباط برقرار کند.
بنابراین، بهتر است زبانآموز یک لهجه را برای تولید گفتار خود انتخاب کند، اما گوش خود را به لهجهها و گونههای مختلف انگلیسی نیز عادت دهد. این کار مهارت شنیداری او را تقویت میکند و باعث میشود در موقعیتهای واقعی، افراد بیشتری را بهتر متوجه شود.
زبان انگلیسی را برتیش یادبگیریم یا امریکن؟
انتخاب بین انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی به هدف، علاقه و منابع آموزشی زبانآموز بستگی دارد. با توجه به اینکه قرار است در کجا از زبان انگلیسی استفاده کنید، میتوانید یکی را از ابتدای یادگیری انتخاب کنید.
- اگر به منابع آموزشی بریتانیایی، یا زندگی و تحصیل در بریتانیا علاقه دارید، انگلیسی بریتانیایی میتواند انتخاب مناسبی باشد.
- اگر بیشتر فیلمها و سریالهای آمریکایی میبینید یا با منابع آموزشی آمریکایی سروکار دارید، انگلیسی آمریکایی برای شما کاربردیتر خواهد بود.
- اگر قصد مهاجرت یا تحصیل در کشور خاصی دارید، بهتر است با انگلیسی رایج در همان کشور بیشتر آشنا شوید.
جمعبندی
زبان انگلیسی در سراسر جهان با لهجهها و گونههای مختلفی صحبت میشود. تأثیر زبان مادری، فرهنگ و محیط زندگی باعث شده است انگلیسی افراد هندی، استرالیایی، نیجریهای، آمریکایی و بریتانیایی تفاوتهایی با یکدیگر داشته باشد. در آموزش زبان، انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی دو الگوی معیار و بسیار رایج هستند. زبانآموز بهتر است برای صحبت کردن، یکی از آنها را بهعنوان الگوی اصلی خود انتخاب کند؛ اما درک شنیداری خود را به همان یک لهجه محدود نکند. آشنایی با لهجهی دوم و دیگر گونههای انگلیسی به او کمک میکند صحبتهای افراد بیشتری را در موقعیتهای واقعی متوجه شود. در نهایت، هدف از یادگیری لهجه، شبیه شدن کامل به یک گویندهی بومی نیست؛ بلکه هدف اصلی، صحبت کردن به شکلی روشن، طبیعی و قابلفهم است.
در وبسایت تعلیم زبان، دوره های آموزشی ویدیویی به صورت امریکن تدریش شده است.